Witajcie. Dzisiejszy wpis opisuje drugą generację Fiata Uno. Krótką historię modelu, parametry i dane techniczne oraz koszty związane z zakupem i eksploatacją przedstawiliśmy poniżej. Zapraszamy.

Historia modelu

Fiat Uno to samochód należący do segmentu B. Według niektórych źródeł druga generacja Uno opisana jest właściwie jako lifting pierwszej generacji. Jest to tani, włoski, słabo wyposażony projekt samochodu, który zaprojektowany został przez Giugiaro. Miał być tanim w eksploatacji rodzinnym samochodem i do dzisiaj spełnia te założenia. Model ten został wyprodukowany w około 9 mln egzemplarzy (m.in. we Włoszech, Polsce, Brazylii, Turcji i Argentynie) przez co jest w TOP10 samochodów o największej wyprodukowanej liczbie egzemplarzy i najpopularniejszym Fiatem w historii. We Włoszech Uno produkowano do roku 1995 natomiast od 1994 do 2002 produkcją zajmowały się polskie fabryki w Tychach i Bielsku. Najdłużej bo do 2010 Uno było produkowane w Brazylii.

Dane techniczne i parametry

Fiat Uno II mógł być wyposażony w następujące silniki; ZI: 0.9 (39KM); 1.0 (44, 45 i 48 KM); 1.1 (50, 51, 52 i 57 KM); 1.2 (45 KM); 1.3 Turbo (100 KM); 1.4 (70, 71 i Turbo 114 KM); 1.5 (75 i 76KM); ( ZS: 1.7 D (58 KM) oraz 1.9D (60 KM). Z montowanymi jednostkami napędowymi współpracowała 4 i 5-biegowa skrzynia manualna oraz bezstopniowa CVT. Niezależnie od pojemności silnika oraz skrzyni biegów, samochód posiadał jedynie napęd na przednie koła.

– Hatchback 3-drzwiowy: Długość 3689 mm, szerokość 1558 mm, wysokość 1415 mm, rozstaw osi 2362 mm, pojemność zbiornika paliwa 40 litrów, pojemność bagażnika 270 litrów oraz 970 litrów po złożeniu tylnej kanapy.

– Hatchback 5-drzwiowy: Długość 3644 mm, szerokość 1560mm, wysokość 1425 mm, rozstaw osi 2362 mm, pojemność zbiornika paliwa 40 litrów, pojemność bagażnika 270 litrów oraz 970 litrów po złożeniu tylnej kanapy

Nasz testowany egzemplarz to 5-drzwiowa wersja z silnikiem 1.0 FIRE o mocy 45 KM z 5 biegową manualną skrzynią biegów. Samochód został wyprodukowany w 2002r. Uzyskane przez nas średnie zużycie paliwa to 6.5-8 litrów na 100 kilometrów w mieście oraz 5,5-6 litrów poza miastem.

Wnętrze i wyposażenie

Wnętrze jak przystało na projekt z lat 80 jest bardzo plastikowe, kanciaste, twarde, mało przyjemne w dotyku i głośne ale za to w miarę trwałe i przestronne zwłaszcza z przodu. W wersji 5-drzwiowej również z tyłu da się usiąść bez nadmiernego wciskania się kolanami w przednie fotele jednak w wersji 3-drzwiowej tak przyjemnie już nie jest. Za to nad głowami jest wystarczająco miejsca w obu rzędach. Fotele są wygodne, pozycja za kierownicą przyzwoita. Jedynie za wąsko ustawione względem siebie pedały mogą stanowić małą przeszkodę zwłaszcza gdy prowadzimy w większych butach (ale jest to normalna przypadłość Fiatów z tamtych lat). Zegary są czytelne chociaż ich podświetlenie w nocy nie powala. Wyposażenie jakie mogło występować to: radio, klimatyzacja, wspomaganie kierownicy, immobilizer oraz blokada skrzyni biegów. Schowki są ale nie są jakieś nadmiernie duże. Bagażnik jakim może pochwalić się ten samochód jest wystarczający do miejskiego samochodu jednak na większe wyprawy czy większe zakupy nie będzie się nadawał. Plusem jest to że przestrzeń bagażowa jest prostokątna a próg załadunkowy jest stosunkowo nisko.

Prowadzenie (komfort, zawieszenie, układ kierowniczy, wyciszenie)

Zawieszenie zastosowane w tym modelu to McPherson z przodu i belka skrętna z tyłu. Jest miękko zestrojone, przez co w szybkich zakrętach mocno się przechyla. Układ kierowniczy jest w miarę precyzyjny jednak nowsza, większa kierownica w połączeniu z brakiem wspomagania psuła całe wrażenie i utrudniała prowadzenie. Wyciszenie jest bardzo słabe i nawet z małym silnikiem 1.0 FIRE wewnątrz nie było cicho już powyżej 60 km/h. Zawieszenie jeśli jest sprawne to działa cicho i w miarę dobrze wybierało nierówności na drodze. Skrzynia pracuje precyzyjnie i nie trzeba w niej szukać biegów. Osiągi nie są powalające ale jak do tego lekkiego samochodu nawet ten mały silnik dawał radę w ruchu miejskim.

Zalety samochodu

Największą zaletą tego samochodu jest cena. Za cenę smartfona można kupić miejski, pięcioosobowy samochód, który spełni zadanie taniego w utrzymaniu auta na codzień. Trwałe i oszczędne silniki, tanie części, spory dostęp do zamienników oraz prosta konstrukcja to również wielkie zalety tego samochodu. Niewielkie wymiary zewnętrzne ale przestronne wnętrze, które pomieści 5 osób też trzeba zaliczyć na plus.

Typowe usterki i wady (na co zwrócić uwagę przed zakupem)

Największą wadą Uno to korozja. Większość egzemplarzy ma problemy z korozją, ponieważ zabezpieczenie antykorozyjne praktycznie nie istnieje. Uno ma również ma kilka bolączek z elektryką, psują się dmuchawy nawiewu oraz elementy zawieszenia głównie sworznie wahacza, które są całością z wahaczem. Skrzynie biegów przy większych przebiegach mogą zacząć głośno pracować i pojawiają się z nich wycieki. Kierowcy również skarżą się na trwałość sprzęgła. Linka hamulca ręcznego oraz zapiekające się tłoczki to bolączki układu hamulcowego.

Ceny typowych części

– Rozrząd: 220-550 zł łańcuch rozrządu z napinaczem i pompą wody;

– Zestaw hamulcowy: przód 390-660 zł (tarcze + klocki), tylne hamulce 160-250 zł (bębny + szczęki z cylinderkami);

– Sprzęgło: 200-400 zł;

– Zawieszenie: zestaw amortyzatorów przód+tył 530-740 zł;

Ceny rynkowe

Pięciodrzwiowe Uno w stanie aby przejść przegląd kosztuje od 1500zł. Idealne egzemplarze kosztują nawet ponad 5000zł. Wiele ofert jest z instalacją LPG ale nie ma ona wpływu na cenę. Wersji 3-drzwiowych jest bardzo mało i zależnie od stanu kosztują od 2000 do 7000zł.

Najważniejsza konkurencja

Konkurenci to VW Polo, Ford Fiesta, Citroen AX, Renault 5 II gen., Peugeot 205 i Skoda Felicia.

Zalecane oleje silnikowe

W testowanym przez nas modelu Fiata Uno w silniku 1.0 (45 KM) mieści się 3.75 litra oleju. Rekomendowanymi olejami są: 10W30 dla chłodnych klimatów; 15W40 dla klimatów umiarkowanych; 10W40 dla pozostałych klimatów.

Nasza opinia

Samochód jest idealną propozycją dla młodego kierowcy, rodziny z małym budżetem na samochód lub starszych osób. Tania eksploatacja, prosta konstrukcja i 5 osobowa karoseria to przepis na tani samochód na codzień.

Dziękujemy za uwagę. Zapraszamy do subskrybowania, udostępniania i komentowania.

Tomzo i Rychu